Homeopathie

Geschiedenis van de homeopathie

De homeopathische benadering gaat ervan uit dat wanneer er iets in het lichaam is wat niet helemaal lekker zit, dit zich uit met een bepaalde klacht; de balans in het lichaam is dan verstoord. Dit kan geestelijk en lichamelijk zijn, zoals buikpijn als je iets verkeerds hebt gegeten, maar je kunt ook buikpijn krijgen van spanning die je ervaart. Hier in zie je dat lichaam en geest nauw samen werken. Het lichaam kan dit heel lang goed compenseren, bijvoorbeeld door scheef te lopen bij rugpijn, maar naar verloop van tijd gaat dit niet meer en worden klachten zichtbaar. Elke klacht is een uiting van een verstoring in het lichaam. Deze verstoring kan komen van buitenaf; zoals wanneer je van de fiets valt of door dingen die je eet, maar kan ook komen van binnen uit, zoals klachten die de generaties door worden doorgegeven. Omdat bij ieder persoon de voorgeschiedenis en de erfelijke belasting anders is, is bij ieder mens ook het middel wat je krijgt anders.  Door uitgebreid te kijken naar wat de klachten zijn, wordt er een beeld gevormd van welk middel bij jou als persoon past. 

 

De oorsprong van de homeopathie ligt in Duitsland en is toe te schrijven aan dr Hahnemann. Hij was huisarts en hij kwam er in 1790 door onderzoek bij zichzelf achter dat wanneer je een bepaalde plant inneemt je hier klachten van krijgt, maar wanneer je deze zelfde plant neemt als je lijdt aan diezelfde klachten, deze verbeteren of kunnen verdwijnen. Daar komt dan ook de naam homeopathie vandaan: homeos = gelijksoortig en pathos = lijden.

 

500 jaar vóór Hahneman heeft Hippocrates dit zelfde opgeschreven: 

"De ziekte wordt veroorzaakt  door de gelijken en de zieken

winnen hun gezondheid terug door toediening van de gelijkenden"

Een voorbeeld van de theorie van de homeopathie is bijvoorbeeld koffie. Als je gezond bent en je neemt koffie, dan kan je daar wat opgejaagd van worden en je kunt er slecht van slapen. Wanneer iemand deze klachten heeft, zonder koffie te hebben genomen, en die persoon zou koffie nemen als homeopathisch middel dan gaat de homeopathie ervan uit dat deze klachten verbeteren of verdwijnen.

 

De homeopathie gaat uit van het zelfherstellend vermogen van het lichaam; het lichaam kan zichzelf beter maken. Wanneer het lichaam een compensatiemodus heeft gevonden, heeft het niet de noodzaak om zichzelf te herstellen, maar je kunt hier wel degelijk last van hebben. Door het lichaam bewust te maken van de onbalans die er is, wordt het gestimuleerd tot herstel. Er wordt wel eens gesproken over beginsverslechtering. Bij mijn manier van werken treedt er over het algemeen geen verslechtering op, maar gaat het lichaam direct aan de slag tot herstel. Dit heeft te maken met de sterkte waar in het homeopathisch middel wordt voorgeschreven. 

 

 

Door verdunnen en schudden van het middel, blijft er een gepotentiëerde stof over, de energie die het lichaam prikkelt tot herstel. In het middel zijn geen moleculen in pure vorm meer aanwezig, maar de homeopathie gaat ervan uit dat de energie niet verdwijnt. Een klein beetje energie wat het lichaam herkent, is voldoende voor herstel.

 

Het is belangrijk dat een passend middel wordt gegeven en voorgeschreven, want een middel wat niet passend is bij de klachten en bij de persoon, zal ook niets doen. Zo werkt bij de ene echinaforce wel goed tegen verkoudheid en bij de ander niet. Hierdoor wordt vaak gezegd dat het komt door het placebo-effect: als je er maar in geloofd, dan zal het werken. Ik ben er echter van overtuigd dat het te maken heeft met het niet juist afstemmen van het middel op de persoon. Ik behandel namelijk ook baby's, waarbij je ziet dat homeopathie aanslaat. Zo worden in Duitsland dieren behandeld. Bij jonge kinderen en dieren kan er geen placebo-effect zijn, omdat ze niet bewust zijn van wat ze krijgen.