Waar het allemaal om draait

“Hoe weet je nou dat die homeopathie werkt?”

 

“Ook goedemorgen!” antwoord ik op deze directe vraag en wat verkapte aanval op mijn werk en passie. Ik blijf mij erover verbazen, waarom nemen we allemaal aan dat een middel van de dokter je geneest en dat homeopathie je reinste kwakzalverij is?

 

“Ik zie elke dag in mijn werk dat het helpt” is mijn antwoord. De tijd van mezelf en mijn vakgebied verdedigen en uitgebreid delen wat ik ervan zie, daar ben ik wel wat moe van. Tegelijk zit ik nu wel een blog te schrijven over de werking van homeopathie.. Toch nog wat bewijsdrang blijkbaar?

 

“Maar het is toch helemaal niet bewezen?”

 

Oké daar gaan we weer. “Ja hoor, het is allang bewezen dat het werkt. Homeopathie werkt alleen anders in bewijzen dan je gewend bent van de reguliere zorg. Als een medicijn getest wordt, wordt het werkbaar verklaard als het bij zoveel procent van de mensen die het gebruikt, werkt tegen de kwaal waar het voor beschreven is. Dus dat is hoe het onderzoek ook wordt verricht, bij voorkeur een dubbelblind onderzoek, waarbij zeg 200 mensen voor een bepaalde kwaal een middel krijgen. Van die 200 mensen hebben 100 mensen een placebo en 100 mensen éénzelfde medicijn. De arts en de persoon weet niet of het een placebo is wat die persoon gebruikt of het medicijn wat wordt getest. Als dan uit het onderzoek blijkt dat het werkt, dan is het bewezen. Hiermee voorkom je dat het onderzoek vervuild wordt. De onderzoekers moeten zich houden aan de pure feiten. Bij homeopathie heb je alleen niet 1 middel voor een bepaalde klacht, maar vaak 80 of nog meer. En kijk je naar de hele persoon om op basis van het hele plaatje een middel te kiezen. Dus als je 1 middel geeft aan 100 mensen met hoofdpijn, zoals het wetenschappelijk wordt gedaan, dan zal je zien dat het bij misschien 2 of 3 mensen helpt, als je geluk hebt bij 5, omdat ze allemaal wat anders nodig hebben. Het middel werkt dus niet volgens deze manier van onderzoeken. Terwijl daarmee niet is bewezen dat homeopathie niet werkt en eigenlijk ook niet dat dat middel niet werkt. Er is namelijk bij het grootste deel van die mensen niet gekozen voor het juiste middel. Dus de vraag is hoe je het dan zou moeten bewijzen? Daar is natuurlijk over na gedacht en zo zijn er onderzoeken op een andere manier uitgevoerd. Zo is er een studie gedaan over de werking van homeopathie op de bloeddruk, waarbij alle deelnemers aan het onderzoek homeopathisch werden behandeld, dus consult enz en homeopathische middelen meekregen. Bij de helft van de groep was dit een placebo middel en bij de andere helft een homeopathisch middel. Dubbelblind onderzoek dus ook. Na een half jaar was de systolische bloeddruk bij de mensen die homeopathische middelen kregen gedaald met 27 mmHg en die van de controle groep zelfs gestegen met gemiddeld 4 mmHg.”

 

“Oké, klinkt interessant, toch weet ik niet of ik geloof in homeopathie hoor.”

 

“Dat is goed hoor, daarom ben ík ook homeopaat geworden en doe jij iets anders voor de kost” zeg ik met een knipoog. Tegelijk steekt het. Geloof in homeopathie..? Waarom moet je daar in geloven? Geloof je dan in reguliere zorg? Moet ik dan ook nog uitleggen welk bewijs ik elke dag zie? Mensen die weer blij zijn, klachten die verdwijnen, bevallingen die soepeler gaan, misselijkheid wat voor mijn ogen verdwijnt in de zwangerschap? Nee, ik doe het niet. Ondertussen weet ik dat als iemand ervoor kiest om homeopathie niet te aanvaarden dat ik daar met mijn woorden niet iets aan kan veranderen. En dat is oké. Jammer, maar oké.

 

“En je hoeft er van mij ook niet in te geloven hoor, werken doet het toch wel” zeg ik er toch nog even achter aan. O nee.. dat schoot er te snel uit. Daar floept er toch even een kleine sneer uit. Ik denk omdat het mij toch wel raakt dat mijn vakgebied altijd zo onder vuur ligt en ik hiermee weer in het vakje ‘kwakzalver’ ben geschoven. Tegelijk vraag ik me af of dat echt zo erg is. Ik weet zelf dat mensen zich geholpen weten met mijn homeopathische zorg en dat is toch uiteindelijk waar het om gaat.

 

“Dus je weet me te vinden hè? Als je toch gaat geloven dat homeopathie wat doet?” zeg ik lachend.

 

“Ja hoor, dan ben je de eerste aan wie ik denk!”

 

Die steek ik in mijn zak en er bekruipt me nu toch wel een blij gevoel, want door dit gesprek heb ik  toch weer ingezien waar het om gaat: die persoon die wel bij mij onder zorg komt en die daarna  geholpen en blij mijn spreekkamer verlaat. 


Reactie schrijven

Commentaren: 0